روزهای اول تولد ثنا همش شد یه خاطره شیرین که خیلی هم زود گذشت ...

انگار همین دیروز بود که با به دنیا اومدنش زندگی دو نفره و ساکت عاشقانه مان

 تبدیل به شور عاشقانه تری شد...

اینقدر بچه ام ماهِ که به بچه های بعدی هم راضی شدم

صدای قهقه اش تمام خستگی روزمره رو رفع میکنه

به همه چیز با دقت بیشتری نگاه میکنه و دلبری هاش شده صدبرابر هرچی از دوست

داشتنش بگم کم گفتم(الهی مامان قربونش بره)

ـ تو روئروئک اینقدر شیطنت میکنه که غافل بشم یه چیزی رو بهم ریخته.... چند روز پیش

تو آشپزخونه نزدیک بود سبد پیاز رو خالی کنه رو خودش...یا میره کنار زیر تلویزیونی با سیم

برق بازی میکنه

ـ وقتی باباش از سرکار میاد چنان با شوق و خنده تو روئروئک به طرفش میدوه که از الان

شده همه زندگی بابا

ـ بین این همه اسباب بازیهای موزیکال و ساده علاقه عجیبی به بطری نوشابه یا آب معدنی

و حوله داره هر موقع میبینه خیلی ذوق میکنه

ـ همچنان چهار دست و پا راه نمیره البته رو دستش بلند میشه ولی حرکتی نداره

ـ زرده تخم مرغ رو شروع کردم بهش بدم و انشالله از هفته دیگه عدس و ماش رو به سوپش

اضافه میکنم

ـ خاله جونشم بینهایت دوست داره اگر بدونید این دوتا بهم که میرسن چیکار مکنن

خدایا بخاطر سلامتی که به همسرو دختر و خونواده ام دادی شکر...

 

ناناز مامان در حال گوش دادن به موزیک

 

شرین مامان در حال بازی در روئرئک

 

بچه ام خودش دلش میخواست غذا بخوره اما همه کاری کرد

جز اینکه خودشو سیر کنه

 

شیرینم در حال خواندن آواز "به به به این صدا"

 

اینم عزیز مامان بغل خاله جون جونیش

 

مامان فدای لبخندت